Het is 14 september 2019. Om 12u35 begeef ik me na wat in te zwemmen naar de Eglegemvijver, de startlijn van het Belgisch kampioenschap triatlon in Mechelen. Een wedstrijd die ik vorig jaar won, weliswaar geen BK, maar eveneens de laatste duatlon-/triatlonwedstrijd die ik niet won in mijn eigen categorie; dat was in 2017. Om 12u40 wordt het startschot gegeven en duiken we met 75 atleten het water in. Het was moeilijk een goed tempo te vinden na wat kloppen te krijgen in de eerste helft van het zwemmen, maar uiteindelijk kwam ik met een achterstand van ongeveer 1’ na de eersten uit het water, wat zeker niet slecht is. Na wat geklungel in de wissel waardoor ik nog eens 10 kostbare seconden verloor, kon mijn inhaalrace beginnen. Als 23e sprong ik mijn fiets op en vertrok voor de 18km-lange fietsproef. Al snel zag ik een groepje van een man of 6 een 20-tal seconden voor me rijden en probeerde te kloof te dichten, maar de benen wilden niet echt mee waardoor ik niet de wattages kon rijden waarop ik gehoopt had. Na 6km kom ik dan toch aansluiten en kom ik even op adem. Ondertussen had onze groep al een paar jongens opgeraapt en er reed nog 1 groep van 8 man ongeveer 20seconden voor ons. Ik probeerde weg te rijden om zo niet met heel onze groep aan te sluiten bij de koplopers. Samen met 3 junioren kon ik de kloof dichten. Nu waren we met 12 jongens in de kopgroep waaronder 3 jeugd-A-atleten. Hoewel de benen niet super waren probeerde ik toch een paar keer weg te rijden, maar ik voelde zelf dat er niet genoeg snee op zat. Dus besloot ik mezelf en mijn lopersbenen wat te sparen om zo toch nog een gooi naar de titel te doen. Zo kwamen we met z’n twaalven (9 junioren en 3 jeugd-A-atleten, inclusief mij) de wisselzone binnen met een voorsprong van 25” op de achtervolgende groep. Na een snelle wissel vertrok ik als eerste met de afsluitende 5km lopen. Ik liep meteen een mooi tempo, maar enkele junioren passeerden me. Maar goed, ik moest enkel kijken naar de jeugd A-atleten. Na 1km komt Balte Thijs bij me aansluiten en hij passeert me meteen. Omdat hij ook van mijn categorie is, wist ik dat ik hem niet mocht laten lopen dus volgde ik in zijn spoor. Lang heeft het niet geduurd, want ik kreeg last van steken in mijn borstkast en rug. Ik moest mijn tempo serieus laten zakken en zag de latere winnaar vlotjes weglopen. Vanaf daar moest ik nog een 3,5km-lange lijdensweg afleggen. Enkele junioren passeerden me en wat later ook een sterke Raf De Dobbelaere die uit de achtervolgende groep was teruggekomen. Uiteindelijk kon ik mijn 3e plaats nog verzekeren, maar ik ben toch wat teleurgesteld. Ik had gehoopt te kunnen strijden voor wat ik waard ben en dit gevoel heb ik nu niet echt. Goed, het kan ook niet altijd perfect lopen zoals je hoopt en ik ben geklopt door mannen die vandaag gewoon beter waren. Een dikke proficiat aan Balte met zijn titel en Raf met een verdiende 2e plaats! Hiermee sluit ik mijn 5e triatlon- en duatlonseizoen af. Met winst op het BK duatlon en in Izegem en een nieuwe ervaring in de T3 te Antwerpen mag ik toch zeer tevreden zijn over mijn seizoen. Ik zou nog graag de club en iedereen bedanken die vandaag en op andere wedstrijden kwam supporteren en iedereen die me steunde via berichtjes!

Tot volgend jaar!       

Alec

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *