Op zondag 23 juni stond ik als jongste deelnemer aan de start van de T3 Antwerpen met slechts 1 doel: ervaring opdoen. Eerste keer een 1/8ste triatlon, eerste keer een T3-wedstrijd en dus ook de eerste keer tussen de grote jongens, en dan meteen de Belgische top. Deze wedstrijd was de 2de manche van de T3-series waar niet enkel de individuele prestatie, maar ook de teamprestatie van belang is. Samen met Kasper Lagae, Jasper Sabbe, Dennis Dieussaert, Jaron Vanhoutte en Pieter Vanhee mocht ik EFC-itc vertegenwoordigen. Iets na 13u werd het startschot gegeven en sprongen we met 50 atleten het water in voor 750m. Door een matige zwemproef kwam ik als 48e uit het water en maakte ik meteen kennis met het hoge niveau in deze prestigieuze wedstrijd. Daarop volgde mijn slechtste wissel ooit en met een 48e wisseltijd verloor ik nog eens 20 kostbare seconden. Maar geen tijd om me daarin op te jagen, er wachtte nog een 20km-lange fietsproef waar ik een pak goed zou kunnen maken. Ik raapte een aantal enkelingen op, maar niemand waar ik mee kon ronddraaien en dus moest ik alles alleen doen. Halfweg het fietsen waren vooraan ondertussen 2 grote groepen ontstaan waar ongeveer 20seconden tussen was. Een derde groep van een 8-tal volgde op een minuut. En ik naderde tot op 15seconden van dit groepje. In de derde van de vier af te leggen fietsronden sloot ik aan bij dit groepje en plaatste me even achteraan de groep om wat op adem te komen. De eerste 2 groepen waren reeds gaan vliegen en dus was een 35e plaats nog het hoogst haalbare. In de 4de en laatste ronde slaagde ik erin dankzij ploegmaten Pieter Vanhee en Dennis Dieussaert weg te rijden uit mijn groepje samen met 2 anderen. Met een kleine halve minuut voorsprong kwamen we de wissel dan weer binnen. Opnieuw had ik een slechte wissel. Misschien was het door de stress door de vele toeschouwers die massaal waren komen opdagen of gewoon omdat ik al stikkapot zat, maar het zou gewoon niet mogen. Hierdoor startte ik als 37e aan de afsluitende 5km lopen. Het was moeilijk een goed tempo te vinden in de hitte en dus was het gewoon overleven tot aan de finish. Uiteindelijk kwam ik als 38e over de meet. Hier was ik lichtjes teleurgesteld mee. Maar ik ben weer een ervaring rijker wat zeker positief is in functie van de volgende wedstrijden en ik ben dan ook zeer dankbaar dat ik deze kans kreeg van de ploeg.

Alec

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *